کرال سینه یکی از سریعترین تکنیکهای شنا است که برای بهبود عملکرد چهار عنصر اصلی در شنا یعنی موقعیت بدن، حرکات دست و پا، تنفس و تنظیم سرعت طراحی شده است. در شنای کرال سینه دستها نقش اصلی را در جلو راندن شناگر ایفا میکنند اگرچه جهت تثبیت وضعیت خطی بدن و تنظیم سرعت، لازم است که با پاها بهصورت متناوب و شلاقی به آب ضربه بزنید.
آموزش شنای کرال سینه
شنای کرال سینه سریعترین و کارآمدترین تکنیک در آموزش شنا به شمار میرود، به همین دلیل اکثر ورزشکاران باتجربه در مسابقات سبک آزاد از این تکنیک برای شنا کردن استفاده میکنند. همانند سایر فعالیتهای حرکتی انسان مثل راه رفتن یا دویدن، در شنا کرال سینه نیز باید از یک الگوی حرکتی هماهنگ پیروی شود. در شنا کرال سینه 90 درصد نیروی لازم برای حرکت کردن در آب توسط دستها تأمین میشود و پاها فقط 10 درصد در جلو راندن بدن نقش دارند. ازاینرو دانستن و آموزش تکنیکهای صحیح برای حرکت دستها و بازوها در شنای کرال سینه بسیار مهم است. بهطورکلی حرکت کرال سینه به 4 بخش تقسیم میشود:
در شنای کرال سینه 90 درصد نیروی لازم برای حرکت کردن در آب توسط دستها تأمین میشود و پاها فقط 10 درصد در جلو راندن بدن نقش دارند.
حرکت بدن
در کرال سینه بدن بهصورت افقی و روبه پایین در آب حرکت میکند و از یک طرف به طرف دیگر میغلتد. سر ثابت و رو به پایین باقی میماند مگر اینکه بخواهید نفس بگیرید. برای تنفس بدن و سر به طرف بازویی که آن لحظه در آب کشیده میشود میچرخند تا دهان بالاتر از سطح آب قرار گیرد. یکی از نکاتی که در آموزش کرال سینه روی آن تأکید میشود حرکت لگن و اندام فوقانی یعنی شکم و سینه است. در کرال سینه حرکت تنه و لگن باید با حرکات دست هماهنگ باشد و طوری بچرخد که بتواند آب را بشکافد و به رو جلو برود.
حرکت بازوها
در شنای کرال سینه بازوها حرکات متناوب را اجرا میکنند. درحالیکه یک بازو زیر آب به سمت رانها حرکت داده میشود و آب را به عقب میراند، بازوی دیگر بالای سطح آب از مفصل ران به سمت جلو کشیده میشود تا آب را بشکافد. بازوها مدام جای خود را تغییر میدهند تا بدن سریعتر در آب کشیده شود و به جلو حرت کند. آموزش دست کرال سینه به 7 مرحله تقسیم میشود:
2.1- موقعیت شروع: در ابتدای حرکت یک بازو همسطح با سرشانه و روبهجلو کشیده میشود و بازوی دیگر رو به عقب و زیر آب قرار میگیرد. نوک انگشتان بازوی جلویی داخل آب و شست آن کمی به سمت پایین زاویهدار است.
2.2- کشش رو به پایین دستها: در این مرحله بدن در راستای بازوی جلویی به سمت پایین چرخانده میشود. مچ دست کمی خمشده تا حرکت رو به پایین را آغاز کند. آرنج دست دیگر کمی خمشده و بالاتر از سطح آب قرار میگیرد. درنتیجه بازوی جلویی به سمت پایین و عقب حرکت میکند تا زیر بازو و کف دست رو به عقب و بالا قرار گیرد. در این مرحله از کشش، بازو اندکی به سمت بیرون حرکت میکند و این امر باعث میشود که آرنج بالاتر از سطح آب قرار گیرد. پایین رفتن باید بهسرعت انجام شود بااینحال نباید هیچ نیرویی به بازو وارد کنید زیرا با این کار فقط آب را به سمت پایین هل میدهید و باعث اتلاف انرژی و ایجاد مقاومت میشوید.
2.3- گرفتن: در انتهای حرکت کشش رو به پایین، آرنج، شانه و دست در یک سطح قرار میگیرند. شانه بالا درحالیکه دست پایین و در عمق 50 تا 70 سانتیمتری قرار دارد. آرنج حدود 90 درجه خمشده و این زاویه را برای حرکت بازوها در فاز پیشروی حفظ میکند. قسمت زیرین بازو و کف دست اکنون رو به عقب و کمی به سمت بیرون قرار گرفتهاند. این مرحله آغازی برای پیشروی است.
2.4- کشش داخلی دستها: این مرحله اولین مرحله از فاز پیشروی است. درحالیکه آرنج زاویه خود را حفظ میکند بازو به سمت قفسه سینه حرکت میکند و هیچ چرخشی در ساعد رخ نمیدهد. بازو بهصورت واحد همانند یک پارو بزرگ آب را کنار میزند و حرکت میکند. با جمع شدن بازو، آرنج و کف دست به سمت داخل، بالا و عقب حرکت میکنند. بدن به سمت بالا و در جهت بازویی که در حال جابجایی است میچرخد. کشش داخلی دست بهمحض نزدیک شدن بازو به قفسه سینه به پایان میرسد و دست زیر قفسه سینه قرارگرفته و خط میانی بدن را میبندد.
